|
BOEKENTIPS
Hier vindt u een selectie uit de boekentips
rond het thema Mooi. Wilt u nog meer, dan kunt u hier de uitgebreide
bundel met bijna 100
mooie boekentips downloaden. De titels krijgen in deze lijst ook
telkens een korte annotatie mee.
|
|
In het
museum
Katy Couprie en Antonin Louchard
Lannoo, 2006 (272 p.)
Dit creatieve prentenboek nodigt je in 254 prenten uit tot nadenken
over kunst. Beelden uit en rond het Louvre en moderne, onbekende
kunst geïnspireerd op klassieke kunst worden associatief
aan elkaar geregen. Zowat alle mogelijke technieken en vormen
komen aan bod zodat oud haast niet meer van nieuw en illusie
niet meer van werkelijkheid te onderscheiden is. Zonder woorden
slaagt dit boek voor jong en oud erin een gevarieerd beeld te
schetsen van wat kunst was, is en kan zijn. Want kunst is niet
alleen tekenen, schilderen en beeldhouwen maar ook samenstellen
en (opnieuw) uitvinden. Kunst
|
| |
|
|
 |
|
Dulle Griet
Geert de Kockere en Carll Cneut (ill.)
De Eenhoorn, 2005 (34 p.)
Toen Greetje oud genoeg was om stout te worden, deed ze dat
ook en met verve. Ze vloekte, tierde, schold en schopte, werd
Griet en later Dulle Griet. Toen mensen er genoeg van hadden,
zeiden ze “Loop naar de hel”, wat Griet prompt deed.
Haar ultieme laatste uitdaging, de duivel verleiden, heeft niet
zo’n gelukkig einde tot gevolg. Dit kunstige prentenboek
vertrekt van het gelijknamige schilderij van Pieter Bruegel
de Oude en geeft er een originele moderne wending aan door Geert
de Kockeres eigenzinnige interpretatie van het kunstwerk en
door Carll Cneuts ijzersterke, griezelige illustraties.
Kunst, mooi vs. lelijk |
| |
|
|
 |
|
De wonderbaarlijke
reis van Edward Tulane
Kate DiCamillo en Bagram Ibatoulline (ill.)
Querido, 2006 (138 p.)
Vertaling: Martha Heesen
Edward Tulane, een zelfingenomen porseleinen konijn, denkt bij
zijn eigenares Abilane alles te hebben wat zijn koude porseleinen
hart begeert, tot hij op een dag op de bodem van de zee terechtkomt.
Daar begint een wonderbaarlijke reis vol ontberingen en gevaren
die eindigt op een schap in een stoffige poppenwinkel. Gelukkig
is zijn reis daar nog niet afgelopen!
Samen met Edwards hart laat Kate DiCamillo het hart van de lezer
langzaamaan ontdooien zodat die op het ontroerende einde van
het verhaal alleen nog maar van het konijn kan houden.
Mooi van binnen |
| |
|
|
 |
|
De klokkenluider
van de Notre Dame
Ed Franck
Davidsfonds/Infodok, 2005 (185 p.)
Tegenstellingen tussen mooi en lelijk, arm en rijk, gebruik
en misbruik van macht, lust en liefde zijn slechts enkele van
de vele thema’s die in deze klassieker aan bod komen.
De misvormde klokkenluider Quasimodo, het knappe zigeunermeisje
Esmeralda en de griezelige aartsdiaken Claude Frollo spelen
de hoofdrollen in een romantisch verhaal dat een allesbehalve
gelukkig einde kent. Ed Franck gaat in deze sterke bewerking
dan ook terug naar de essentie van Victor Hugo’s meesterwerk
dat in eerdere bewerkingen voor het grote publiek vaak te veel
geromantiseerd werd. Mooi
vs. lelijk |
| |
|
|
 |
|
Ik, Coriander
Sally Gardner
Van Goor, 2006 (312 p.)
Vertaling: Esther Ottens
Dat schoonheid en het puritanisme uit de 17de eeuw niet samengaan,
ontdekt Coriander al vroeg in haar jonge leven wanneer haar
puriteinse stiefmoeder en een radicale dominee haar opsluiten
in een kist en haar voor dood achterlaten. Het meisje komt terecht
in de elfenwereld, het geboorteland van haar moeder, waar een
donker figuur alle kleur en frivoliteit uit de wereld wil helpen.
Coriander is de enige die daar in de elfenwereld een stokje
voor kan steken. Dit moderne sprookje haalt door een ingenieus,
intertekstueel spel stereotiepe sprookjeselementen onderuit.
Een boek dat je betovert van begin tot einde. Mooi
vs. lelijk |
| |
|
|
 |
|
Kleur: zwart/wit
en alles wat ertussen zit
Mariëtte Hilkemeijer, Annelies van Lonkhuyzen en Marlies
Visser (ill.)
The House of Books, 2006 (143 p.)
Dit kleurrijke boek neemt je mee op een fascinerende reis door
de wereld van onze kleuren. Zowat alle aspecten van het kleurenspectrum
komen aan bod. Van de culturele tot de culinaire betekenis van
kleuren, van het louter functionele tot het psychologische gebruik
van kleuren. Alles wat je altijd al had willen weten over kleur
of waar je simpelweg nog nooit had over nagedacht, vind je in
dit boek. Het staat niet alleen vol interessante weetjes, maar
het boek is ook gewoon mooi om te doorbladeren. Kunst
|
| |
|
|
 |
|
De baas van alles
Bart Moeyaert en Katrien Matthys (ill.)
Manteau, 2007 (60 p.)
Een hond, vastgebonden aan een boom, wacht trouw op zijn baas.
Een kat weet niet wat het is om een baas te hebben en gaat
dan maar op zoek gaat naar ‘de baas van alles’.
Ze is nieuwsgierig naar wat de hond drijft en naar wie de
baas is, dag en nacht. Deze hond en kat zijn de hoofdpersonages
in een verrassend glow in the dark-boek dat je heel toepasselijk
ook in het donker kan lezen. Maar pas op voor Katrien Matthys’
zwart-witillustraties want haar venijnige kat, sluwe vos en
stinkende koolwitjes zouden je dromen wel eens heel wat schade
kunnen toebrengen!
Bijzondere vormgeving |
| |
|
|
 |
|
Erika’s
verhaal
Ruth Vander Zee en Roberto Innocenti (ill.)
Hillen, 2005 (20 p.)
Vertaling: Bette Westera
Erika kent haar echte naam niet, weet niet wanneer ze geboren
is of waar ze vandaan komt. Zij weet maar één
ding zeker: op weg naar een concentratiekamp gooide haar moeder
haar uit de veetrein. Roberto Innocenti’s realistische
illustraties tonen de baby als een roze bundeltje hoop temidden
van een grijze wereld die pas kleur krijgt in de laatste prent,
wanneer Erika vertelt over haar (klein)kinderen. Dit indrukwekkende
prentenboek grijpt je bij de keel, maar de laatste zin gunt
je net genoeg lucht om te kunnen herademen.
Bijzondere vormgeving, mooi van binnen
|
| |
|
|
 |
|
Slaaf kindje slaaf
Dolf Verroen en Veronica Nahmias (ill.)
Abimo, 2006 (95 p.)
Laat je niet misleiden door de prachtige en subtiele illustratie,
noch door de eenvoudige, korte zinnen en het bladwit. Want enkel
wie tussen de lijntjes leest, krijgt een genuanceerd beeld van
de immorele manier waarop plantagehouders met hun slaven omgaan.
Verroen schetst, dankzij een origineel daderperspectief, een
onthutsend beeld van een jong en onsympathiek hoofdpersonage,
Maria, dat de misprijzende behandeling van haar slaven vanzelfsprekend
vindt. Haar gebrek aan medelijden zadelt je als lezer op met
een sterk gevoel van plaatsvervangende schaamte. Een boek dat
blijft nazinderen! Mooi
anders |
| |
|
|
 |
|
Ben zo terug
Sarah Weeks
Lemniscaat, 2004 (154 p.)
Vertaling: Tjalling Bos
De personages in deze roman zijn stuk voor stuk mooi anders.
Hoewel Heidi’s moeder mentaal gehandicapt is en de buurvrouw,
die haar en haar moeder een handje helpt, pleinvrees heeft,
krijgen de twee geen stempel opgedrukt. Omdat de harde omschrijving
‘gehandicapt’ vermeden wordt, valt het problematische
aspect van hun anderszijn weg en krijgt het in de plaats daarvan
iets moois. Wanneer Heidi op het spoor komt van haar moeders
verleden, gaat ze op zoek naar haar grootmoeder. Haar ongelofelijke
wilskracht zal geen enkele lezer onberoerd laten. De filosofische
bedenkingen in het boek doen stilstaan bij vragen rond waarheid,
liefde en geluk. Mooi
anders, mooi van binnen |
|
|