STELLING 2:
ALLE KINDEREN HEBBEN HET RECHT OM EIGEN BOEKEN TE HEBBEN
Ilias, 11 jaar
Ik heb geen boeken van mezelf: mama en papa vinden ze te duur. Maar we gaan met de klas elke week naar de bibliotheek. Daar mogen we een nieuw boek kiezen om thuis te lezen. Als het niet meteen uit is, mogen we het langer houden. Dat vind ik leuk: zo kan ik een boek een tijdje bijhouden en is het toch een beetje van mij. Ik denk dat ik voor mijn verjaardag mijn lievelingsboek ga vragen aan oma en opa. Dan kan ik mijn favoriete stukken wel honderd keer herlezen, wanneer ik wil.
Tijs, 10 jaar
Ik heb zelf een paar boeken. Eigenlijk weet ik niet goed waar ze vandaan komen, ik denk dat ik ze zomaar heb gekregen van mama of papa. En dat vind ik het beste. Een boek als verjaardagscadeau vind ik een beetje stom: dat is toch geen echt cadeau? Mijn atlas ligt naast mijn bed, daar kijk ik elke avond in voor ik ga slapen. Ik kleef er briefjes in bij de plaatsen die ik wil bezoeken later, als ik fotograaf ben.
Alyssa, 9 jaar
Ik vraag boeken voor mijn verjaardag en elk jaar mag ik er ook twee kopen op de Boekenbeurs. Ik heb er zeker al twintig! Ze staan op een rekje in mijn kamer. Ik heb er vooraan mijn naam in gestempeld, zo weet iedereen dat het mijn boeken zijn. Ik heb er ook een paar van toen ik klein was. Die mag mijn zusje lenen, maar ze moet ze wel teruggeven. De boeken die ik echt niet meer lees, krijgt ze van mij. Zo hebben we binnenkort elk ons eigen bibliotheekje.
